Ang Naandan nga Kinaiya sa Pagpakasala Makabuta sa Kalag

Ang madaotong kiling sa pagpakasala usa sa labing dako nga kadaotan nga nadawat nato gikan sa sala ni Adan. Kini ang nakapahilak sa Apostol sa diha nga nakita niya ang iyang kaugalingon nga giguyod sa unodnong tinguha ngadto sa mismong kangil-ad nga iyang gikasilagan. “Apan nakita ko ang laing balaod diha sa akong mga bahin…, nga nagbihag kanako diha sa balaod sa sala” (Roma 7:23). Busa, lisod kaayo alang kanato—nga giguyod ngadto sa dautan niining unodnong tinguha ug sa daghang mga kaaway—ang pagkab-ot sa yuta sa kalipay nga walay sala.

Unsa may imong ikasulti mahitungod sa usa ka biyahedor nga, tungod kay obligado man sa pagtabok sa mabalod nga dagat gamit ang usa ka gubaon nga sakayan, magkarga hinuon sa barko og usa ka mabug-at nga karga nga igo nang makapalunod sa sakayan bisan pa man sa malinawon nga dagat? Unsa pa man nga paglaom ang imong mapakahunahuna alang sa kaluwasan sa maong tawo?

Karon, mao usab kini ang atong ikasulti mahitungod sa tawo nga nakabaton og usa ka madaotong batasan: kinahanglan niyang latason ang dagat niining kinabuhia (usa ka dagat nga kanunayng mabaluron, diin daghan ang mamatay) pinaagi sa maluya ug gubaon nga sakayan sa unod diin kita nahiusa; ug unya iya pang gipakahubog ug gipabug-atan kining sakayana pinaagi sa mga naandan nga kinaiya sa sala. Lisod kaayo alang sa maong tawo ang pagluwas sa iyang kalag; tungod kay ang usa ka madaotong batasan makabuta sa salabutan, makapagahi sa kasingkasing, ug sa ingon makapahimo sa makasasala nga magmagahi hangtod sa kamatayon.

Una, ang usa ka madaotong batasan makabuta sa salabutan. Ngano man nga ang mga santos kanunayng magpakiluoy og kahayag gikan sa Dios, ug mangatubang sa kahadlok basin unya ug mahimo silang labing dako nga mga makasasala sa kalibutan? Tungod kay nahibal-an nila nga kon mawala kanila ang kahayag sa Dios, makahimo sila sa labing dako nga mga kalapasan. Sa unsang paagi man nahitabo nga daghan kaayong mga Kristiyanos ang nagmagahi sa pagpuyo sa sala hangtod nga sa katapusan nangawala sila? “Ang ilaha mismong kangil-ad nagbuta kanila” (Kalamgatan 2:21). Ang sala nagbuta kanila, ug sa ingon sila nangawala. Ang matag sala nagahatag og kabuta; samtang nagkadaghan ang mga sala, nagkadako usab ang kabuta nga ilang ginahatag. Ang Dios mao ang atong kahayag; ug busa, sa mas layo nga ang kalag mahilayo gikan sa Dios, mas mosamot kini pagkabuta. “Ang iyang mga bukog,” matod pa ni Job, “mapuno sa mga kangil-ad sa iyang kabatan-on” (Job 20:11). Ingon nga ang kahayag sa adlaw dili makasulod sa usa ka sudlanan nga napuno sa lapok: mao usab ang kasingkasing nga tugob sa mga kangil-ad dili makadawat sa kahayag sa Dios.

Busa makita nato ang pipila ka mga makasasala nga nawad-an sa diosnong kahayag, nga tungod niana nagpadayon sila gikan sa sala ngadto sa laing sala nga wala nay paghunahuna sa paghinulsol. “Ang mga madaoton nagasuroy-suroy sa palibut” (Salmo 11:9). Sa diha nga nahulog na sila sa mangitngit nga gahong sa sala, wala na silay laing gibuhat gawas sa pagpakasala, nagasulti lamang mahitungod sa mga sala, nagahuna-huna lamang sa pagpakasala, ug daw dili na gani makabatyag nga ang sala usa ka dautan. Ang mismong naandan nga kinaiya sa sala, sumala pa ni San Agustin, wala magatugot kanila sa pagtan-aw sa dautan nga ilang ginabuhat. Busa nagpuyo sila nga daw wala na sila magatuo sa pagkaana sa Dios, sa langit, sa impiyerno, o sa kahangturan.

Ug tan-awa! Human makabaton og madaotong batasan, ang mga sala nga kaniadto nakahatag og kalisang, gilantaw na lamang karon nga walay haum nga pagtagad. “Himoa sila,” matod pa ni David, “nga daw sama sa ligid, ug ingon sa dagami sa atubangan sa hangin” (Salmo 83:13). Tan-awa, matod pa ni Gregorio, kon sa unsang paagi ang usa ka dagami gipadpad sa matag huyop sa hangin. Sa samang paagi, ang usa ka tawo, sa wala pa siya mahulog sa sala, mosukol ug makiggubat sa mga panulay, labing menos sulod sa pipila ka panahon; apan, human makabaton og usa ka madaotong batasan, mosurender dayon siya sa matag panulay, ug mahulog sa matag higayon sa pagpakasala: ug ngano man? Tungod kay ang naandan nga kinaiya sa sala naghikaw kaniya sa kahayag.

Matod pa ni San Anselmo, ang yawa nagalihok ngadto sa pipila ka mga makasasala sama sa usa ka tawo nga naghigot og pisi sa usa ka langgam: gitugotan niya kini nga makalupad; apan, bisan kanus-a niya gusto, batingon niya kini og balik sa yuta. Kini sila, sumala sa Santo, mao ang mga naandan nga makasasala. Si San Bernardino nag-ingon nga ang uban nagpadayon sa pagpakasala bisan pa man og wala sila mabulgar sa bisan unsang makatalagmanong higayon. Gipakasama niya ang mga naandan nga makasasala sa mga pako sa galingan sa hangin, nga gipadagan sa palibut pinaagi sa matag hangin, ug nagatuyok sa galingan bisan pa man og walay mais nga gigaling, ug supak sa kabubut-on sa agalon. Makakaplag ka og mga naandan nga makasasala nga nagatugot sa madaotong mga huna-huna bisan pa man nga walay higayon nga makapukaw niini, nga walay kalipay, ug nadala ngadto niini nga daw supak sa kabubut-on ug pinugos pinaagi sa mga epekto sa mga madaotong batasan. Ingon nga si San Agustin nag-ingon, ang usa ka madaotong batasan nagadala og usa ka matang sa kinahanglanon. Ug sumala ni San Bernardino, ang madaotong mga batasan nangausab ngadto na sa atong mismong kinaiya. Busa, ingon nga gikinahanglan alang sa usa ka tawo ang pagginhawa, mao usab nga kini nagapakita nga ang mga naandan nga makasasala nahimong mga ulipon sa sala, ug nagadala sa ilang kaugalingon ngadto sa usa ka kinahanglanon sa pagkahulog sa sala. Nag-ingon ako nga nahimo silang ulipon sa sala. Adunay mga sulugoon, nga nagaalagad alang sa suholan, ug mga ulipon, nga nagaalagad pinaagi sa kusog ug walay ganti. Niini kanila mahimo natong ipakasama ang pipila ka alaot nga mga tawo, nga nagapakasala bisan pa man nga walay kalipay.

“Ang tawong madaoton, sa diha nga mahidangat na siya sa kinaduloman sa mga sala, magatamay na lamang” (Proverbio 18:3). Kining bersikulo gipatin-aw ni San Crisostomo mahitungod sa mga naandan nga makasasala, kinsa, tungod kay naunlod man sa usa ka bung-aw sa kangitngit, nagatunglo sa mga pagtul-id, mga wali, mga badlong, sa impiyerno, ug sa Dios: ginatunglo nila ang tanang butang, ug nahisama sila sa tigi, nga nagahulat nga patyon sa mangangayam, kay sa biyaan ang patay nga lawas nga iyang ginapangubkob. Si Padre Recupito nagasugilon mahitungod sa usa ka tawo nga gihukman sa kamatayon, nga bisan sa diha nga padulong na sa dapit sa silot, miyahat sa iyang mga mata, nakakita og usa ka batan-ong babaye, ug misugot sa usa ka madaotong huna-huna. Si Padre Gisolfo nagasugilon mahitungod sa usa ka taspok ug taltal-sa-dios, nga gihukman usab sa kamatayon, nga sa diha nga gihulog na gikan sa bitayan, misinggit og usa ka pagpasipala batok sa Dios. Si San Bernardo miabot pa gani sa pag-ingon nga halos kawang lamang ang pag-ampo alang sa mga naandan nga makasasala, — nga kinahanglan kitang maghilak sa ibabaw kanila ingon nga mga nawala sa walay katapusan. Kon dili na nila makita ang ilang kakuyaw, sa unsang paagi man sila makalingkawas sa pangpang? Aron mapanalipdan sila gikan niini, usa ka milagro sa grasya ang gikinahanglan. Ang mga alaot nga dautan moabli sa ilang mga mata didto sa impiyerno, diin ang pagtan-aw sa ilang kaalaotan magasilbi lamang sa pagpabalik kanila sa paghilak sa labaw pa ka pait ibabaw sa ilang kabuang.